Prace interwencyjne to zatrudnienie bezrobotnego przez pracodawcę, które nastąpiło w wyniku umowy zawartej ze starostą i ma na celu wsparcie osób będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy. Polegają na refundacji przez urząd części kosztów poniesionych na wynagrodzenia i składki na ubezpieczenie społeczne zatrudnionych przez pracodawcę bezrobotnych.
O finansowanie prac interwencyjnych może starać się pracodawca - czyli, zgodnie z brzmieniem definicji zawartej w ustawie o promocji zatrudnienia, jednostka organizacyjna, chociażby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one co najmniej jednego pracownika, oraz przedsiębiorca niezatrudniający pracowników.
Prace interwencyjne nie mogą być organizowane:
przez pracodawcę w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu art. 1 pkt. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dn.6.08.2008r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art.87 i 88 Traktatu (Dz.Urz.UE L 214 z 09.08.2008, str.3) oraz wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz.Urz.UE C244 z 01.10.2004, str.2)
oraz u pracodawców będących:
partiami lub organizacjami politycznymi,
posłami lub senatorami na potrzeby biur poselsko-senatorskich,
organizacjami związków zawodowych, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy związkowych biur pracy oraz klubów pracy,
organizacjami pracodawców, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy biur oraz klubów pracy,
urzędami naczelnych i centralnych organów administracji państwowej,
kościołami lub związkami wyznaniowymi, z wyłączeniem osób prawnych i jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 3 ust.3 pkt. 1 ustawy z 24.04.2003r. O działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. Nr 96 poz.873 z poźn. zm.)
Na prace interwencyjne może być skierowana osoba bezrobotna będąca w szczególnej sytuacji na rynku pracy, tj. gdy:
nie ukończyła 25 roku życia,
jest osobą długotrwale bezrobotną, lub po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, o którym mowa w art.50 ust.2 pkt 2, lub kobietą, która nie podjęła zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
ukończyła 50 rok życia,
nie posiada kwalifikacji zawodowych, doświadczenia zawodowego lub wykształcenia średniego
jest osobą samotnie wychowującą co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,
jest osobą, która po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęła zatrudnienia
jest osobą niepełnosprawną
ponadto spełniająca jeden z warunków art.2 ust.18 lit. od a) do f) rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dn.6.08.2008r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art.87 i 88 Traktatu (Dz.Urz.UE L 214 z 09.08.2008, str.3) – tj. pracownikiem znajdującym się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, która:
jest bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie ostatnich 6 miesięcy; lub
nie ma wykształcenia ponadgimnazjalnego lub zawodowego; lubjest osobą niepełnosprawną,
jest w wieku ponad 50 lat; lub
jest osobą dorosłą mieszkającą samotnie, mającą na utrzymaniu co najmniej jedną osobę; lub
pracuje w sektorze lub zawodzie w państwie członkowskim, w którym dysproporcja kobiet i mężczyzn jest co najmniej o 25 % większa niż średnia dysproporcja we wszystkich sektorach gospodarki w tym państwie członkowskim i należy do tej grupy stanowiącej mniejszość; lub
jest członkiem mniejszości etnicznej w państwie członkowskim, który w celu zwiększenia szans na uzyskanie dostępu do stałego zatrudnienia musi poprawić znajomość języka, uzupełnić szkolenia zawodowe lub zwiększyć doświadczenie zawodowe.
lub spełniająca warunek art.2 ust.19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dn.06.08.2008r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art.87 i 88 Traktatu (Dz.Urz.UE L 214 z 09.08.2008, str.3) – tj. jest pracownikiem znajdującym się w bardzo niekorzystnej sytuacji co oznacza osobę, która jest bezrobotna przez co najmniej 24 miesiące.
do 6 miesięcy – bezrobotni w szczególnej sytuacji na rynku pracy /wszystkie kategorie wymienione w art. 49 ustawy z dn. 20.04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity z 2008 r. nr 69 poz. 415 z poźn. zm.)
do 12 miesięcy – bezrobotni do 25 roku życia, długotrwale bezrobotni, kobiety które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka, bezrobotni którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia, bezrobotni niepełnosprawni
do 24 miesięcy - bezrobotni powyżej 50 roku życia.
Refundacja uzyskana z tytułu prac interwencyjnych stanowi pomoc publiczną w odniesieniu do pomocy państwa w zakresie zatrudnienia; może ona być udzielana w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej sytuacji.
Pomoc dla pracowników w szczególnie niekorzystne sytuacji
intensywność pomocy brutto obliczona jako procent kosztów płac, co oznacza koszty wynagrodzenia i składek na ubezpieczenia społeczne, przez 12 m-cy / 24 m-ce od dnia zatrudnienia bezrobotnego, skierowanego przez PUP, nie przekroczy 50%,
nowo utworzone miejsce pracy powinno stanowić wzrost netto: ogólnej liczby pracowników u danego pracodawcy oraz liczby pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej i bardzo niekorzystnej sytuacji w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy
jeżeli rekrutacja nie stanowi wzrostu netto takich pracowników w danym przedsiębiorstwie w porównaniu ze średnią za poprzednie 12 m-cy, powodem zwolnienia etatu lub etatów ma być dobrowolne rozwiązanie stosunku pracy, niepełnosprawność, przejścia na emeryturę z powodu osiągnięcia wieku emerytalnego, dobrowolne zmniejszenie wymiaru czasu pracy lub zgodne z prawem zwolnienie za naruszenie obowiązków pracowniczych, a nie redukcja etatu.
pracownik lub pracownicy muszą być uprawnieni do nieprzerwalnego zatrudnienia przez 12 m-cy lub 24 m-ce a pracodawca może rozwiązać umowę o pracę tylko w przypadku naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych.
ustawa z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69 poz.415, z późn. zm.),
rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 stycznia 2009r. w sprawie organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. nr 5 poz. 25)
ustawa z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu dotyczącym pomocy publicznej (Dz.U. z 2007 r. nr 59 poz. 404 z późn. zm.)
rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz.Urz.UE L 214 z 09.08.2008, str. 3)